گفت و گو با استاد حسین دهلوی

ترکیبات صوتی موسیقی ما

پرداختن به مقوله هارمونی و بحث چند صدایی در موسیقی ایرانی با وجود سابقه ای بیش از یک صد سال، هنوز مسئله ای حل نشده و پر مناقشه است. عده ای از اهالی موسیقی اصیل ایرانی مخالف و عده کمتری هم موافق آن هستند. ضمن این که در حوزه بحث های نظری کمتر کسی به این مقولات می پردازد. موافقان موسیقی چند صدایی معمولاً به جای بحث و جدل، ترجیح می دهند به کار عملی بپردازند که حاصل کار ایشان در یک صد سال اخیر آثار نسبتاً قابل توجهی را شامل می شود. وجه مشخصه غالب این آثار، سلطه بی چون و چرای هارمونی غربی بر فضای شنیداری است که همین موضوع عملاً دستاویز مخالفان چند صدایی کردن موسیقی ایرانی می شود. معدود تجربه های موفق و سازگارتر با حال و هوای موسیقی ایرانی نیز هیچ گاه تجزیه و تحلیل نشده اند. با این وجود در ده پانزده سال اخیر، اعترافاتی از سوی برخی چهره های سرشناس موسیقی ایرانی به گوش می رسد که موسیقی چند صدایی خوب است منتهی باید برخاسته از ویژگی های درونی موسیقی خودمان باشد. گفت و گوی زیر نیز بر اساس همین محور شکل گرفته است و تلاش دارد برخی از تجربیات گفتنی و چه بسا بدیهی را بازنماید. استاد حسین دهلوی برگزیده سال 1382 به عنوان چهره ماندگار موسیقی ایران، شاخص ترین آهنگساز پس از زنده یاد روح الله خالقی محسوب می شود که توانسته آثاری چند بخشی با حفظ ویژگی های موسیقی ایرانی بسازد. این گفت و گو که ممکن است خالی از ایراد هم نباشد، دی ماه 1382 خورشیدی (ژانویه 2004 میلادی) در منزل استاد صورت گرفته است.

گفت و گو با گنجعلی سلمانی زاده، نوازنده کرنای قشقایی

استاد خودم بودم

دوستان اهل موسیقی او را معمولاً استاد گنجی خطاب می کنند. مهربان تر و خوشروتر از آن بود که تصورش را بکنیم. به شوخی گفت "دیر آمدید، پس شام ندارید، اما نمی گذارم گرسنه بخوابید. علی الحساب نان و پنیری بخورید تا فردا ناهار جبران کنم." و به همین سادگی و صفا، تا پاسی از شب مهمانش بودیم. این مختصر، نتیجه گفت و  شنیدهای آن شب است.

گفت و گو با گلنوش خالقی در باره سرود "ای ایران"

خالقی از اشغال ایران به شدت متنفر بود

پیش از این، وجوهی از سرود ای ایران، فریاد مشترک ایرانیان را آوردم. گفت و گوی اخیر مربوط به پاییز 1383 است که پس از چاپ مطلبی به مناسبت شصتمین سال تولد سرود در روزنامه همشهری، به صورت اینترنتی طی چند مورد نامه نگاری انجام شد. خانم خالقی هم محبت کردند و بخشی از خاطرات مشترک خود با پدرشان را ...

گفت و گو با محسن شریفیان سرپرست گروه موسیقی لیان

چینی ها همراه ما فارسی می خواندند

وقتی در واپسین روزهای المپیک 2008 پکن، هر روز خبرهای نا امید کننده از اردوی ورزشی ایران به گوش می رسید، خبر استقبال چینی ها از اجراهای گروه موسیقی لیان تا حدی، تلخی شکست های ورزشی را به حاشیه برد. پس از انتشار این توفیق در رسانه های ایران، در همین وبلاگ قول دادم تا سر فرصت با محسن شریفیان سرپرست گروه لیان در خصوص کم و کیف این برنامه کم نظیر گفت و گویی به انجام برسانم که اینک از نظرتان می گذرد.

گفت وگو با رامیز قلی اف، آقاوردی پاشایف و توفیق باكی خان اف

سه تن از برجستگان موسیقی آذربایجان

ماژور و مینور مثل شب و روز اند

حضور كوتاه مدت اعضای اركستر در تهران، فرصت مغتنمی بود تا پای صحبت سه تن از برجستگان موسیقی ملی كشور آذربایجان بنشینیم. آقاوردی پاشایف رهبر اركستر، رامیز قلی اف تكنواز برجسته و توفیق باكی خان اف   آهنگساز چیره دست، هر سه دارای عنوان هنرمند ملی كشور آذربایجان هستند كه در آنجا از ارزش و اعتبار خاصی برخوردار است.

گفت و گو با پرویز مشکاتیان آهنگساز و نوازنده سنتور

آهنگساز ما در حال حاضر به غم بیشتر گرایش دارد تا شادی. الان اگر در خیابان یکی بخندند، همه با تعجب نگاه می کنند که چرا و به چه می خندند. یعنی اینکه در این سرزمین شادی را به عنوان یک جلوه با شکوه انسانی نداریم و نمی شناسیم. آن را فراموش کرده ایم. پس اگر آهنگساز ما غمگین است، به گردن موسیقی چرا بیندازیم؟ اگر نوازنده ضعیف است، گناه ساز ایرانی چیست؟ اصلاً اینجوری نیست که موسیقی ایرانی غم انگیز است یا سازهای ما ناقص اند. 

گفت و گو با عبدالحسین مختاباد خواننده موسیقی ایرانی

هیچ گاه سری سازی نکرده ام

من هیچ گاه به خاطر اینکه اثر قبلی ام با اقبال مواجه شده اقدام به سری سازی نکرده ام. هر کاری یک تجربه یی است که به پایان می رسد. البته در کار یک هنرمند مجموعه ای از ... 

گفت و گو با کیخسرو، تهمورث و سهراب پورناظری

پلیس موسیقی نیستیم

"برآفتاب خليج پارس" عنوان كنسرت گروه شمس به سرپرستی کیخسرو پورناظری است که از 23 تا 26 مرداد، در كاخ سعد‌آباد برگزار می شود. این برنامه که در فضايي تازه با همکاری نوازندگانی از کشورهای انگلیس، فرانسه، هلند، عراق، ترکیه، ارمنستان و هند صورت می گیرد، تلاشی برای بیان موسیقی ایرانی در چارچوبی متفاوت است. به این مناسبت با کیخسرو پورناظری آهنگساز و نوازنده تار و سه تار و تنبور که در واقع ...

دیدار با استاد احمد ابراهیمی، خواننده قدیمی

عده ای تصور می کنند آواز یعنی جیغ زدن

الان موسیقی ما در حالت رکود به سر می برد، نمی گویم انحطاط، این رادیو به جان موسیقی ایرانی افتاده است. من هر روز گوش می دهم. مرتب آهنگ پخش می کند. اما همه اش بیات اصفهان است. آن هم ظاهراً شب ها یک عده به ماهواره گوش می دهند و همان را بازخوانی می کنند. اگر شما شنیدی کسی چهارگاه بخواند.  

گفت و گو با مجید كیانی، موسیقیدان و نوازنده سنتور 

         سطحی شده ایم

 دغدغه های وی برای حفظ مواریث گذشتگان و موضع گیری هایش درخصوص برخی حركت های نوآورانه، باعث ایجاد شكافی عمیق با طیف وسیعی از موسیقیدانان امروز كشور شده است. این گفت و گو کوششی است برای كم كردن شكاف مزبور كه می خوانید. 

گفت و گو با ژان دورینگ موسیقی پژوه و مستشرق فرانسوی

موسیقی ایرانی از نگاه غربی

ژان دورینگ برای نسلی از علاقه مندان و حتی پی گیران جدی موسیقی ایران، یادآور پژوهش های جدی و عمیق در موسیقی ایرانی است. اقامت ۱۰ ساله اش از ۱۳۵۰ تا ۱۳۶۰ در ایران فرصتی بود تا وی با رموز موسیقی ایرانی آشنا شود. نت نگاری او از ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی خان برومند، حركتی قابل اعتنا در زمان خود بود. دورینگ نزدیك به یك دو دهه از صحنه موسیقی ایران غایب بود تا اواسط سال 1381 كه به جای كریستف بالایی در انجمن ایرانشناسی فرانسه قرار گرفت. وی پس از اتمام مأموریت 4 ساله اش به فرانسه بازگشت و هم اینک در پاریس به اتفاق همسر ایرانی اش لیلی آتشکار زندگی می کند. فرزند مشترکشان ... 

گفت وگو با استاد نصرالله ناصح پور، مدرس پیشکسوت آواز

اسیر سلیقه مخاطب شده ایم

نام نصرالله ناصح پور برای هر اهل آوازی آشناست. تربیت چهار هزار شاگرد در طول چهل سال تدریس مداوم آواز از او چهره ای منحصر به فرد ساخته است. منش فردی و اجتماعی اش نیز چنین می طلبد که به دور از قیل و قال زمانه مشغول فرهنگ سازی شود و به همین ... 

گفت و گو با صدیق تعریف، خواننده موسیقی ایرانی

همیشه دیر می رسیم