معرفی آلبوم "آهوی من" با صدای آرین رحمانیان

گل سرخی از خراسان

بازخوانی ترانه های محلی با ساز و برگ موسیقی شهری، پیشینه ای نزدیک به یک صد سال دارد. نخستین نمونه های ضبط بر روی استوانه های مومی در اواخر دوران قاجار، سرآغاز مستندی بر این جریان موسیقایی است. تقریباً در تمام این مدت، روی آوری به نغمه های محلی، بخشی از ذهنیت آهنگسازان، نوازندگان و خوانندگان موسیقی های شهری را به خود مشغول کرده است. اما مهم ترین و تأثیر گذارترین بازخوانی نواهای بومی، توسط استاد فرامرز پایور در حدود سال های 1350 تا 1356 با همکاری خانم سیما بینا روی ترانه های خراسانی صورت گرفت. پس از وی حرکت های مشابه با کیفیت های گوناگون آغاز شد. نمونه کارهای علی اکبر شکارچی، محمد علی کیانی نژاد، عطاجنگوک، گروه کامکارها، حمید متبسم، کیهان کلهر، امیر رجبی و برخی آهنگسازان فعال در موسیقی کلاسیک غربی مانند کامبیز روشن روان و محمد رضا درویشی، نشان داد که ظرفیت زیادی در انواع موسیقی های غیر شهری نهفته است و چه بسا در مواردی آثار تولید شده بر اساس موسیقی های محلی از نمونه کارهای ساخته شده در حوزه موسیقی دستگاهی یا کلاسیک غربی، جذاب تر از آب در آمده اند.

آلبوم تازه انتشار یافته "آهوی من" با صدای آرین رحمانیان که توسط موسسه ماهور وارد بازار نشر موسیقی شده است، تجربه ای نه چندان متفاوت در همین مسیر به نظر می آید. این جوان خراسانی اهل قوچان علی رغم آن که سال ها در آمریکا زندگی کرده و درس موسیقی هم خوانده است، در خوانش آواهای زادگاهش، بشیار پرشور و حرارت ظاهر می شود و به تنهایی وظیفه مهم بومی جلوه دادن نغمات را بر دوش می کشد. زیرا وقتی همه سازها، از ابزار موسیقی شهری انتخاب شوند، فقط لحن محلی آواز می تواند جبران کاستی ها را بکند. پدید آورندگان این اثر به جز خواننده، اعضای یک خانواده به نام های متین اسحاقی (تار، سه تار و تارباس)، میثاق اسحاقی (کمانچه)، داریوش اسحاقی (تمبک، دف، دایره و دهل) و فریبا اسحاقی (سنتور) هستند.

بخشی از ترانه گلی با صدای آرین رحمانیان بشنوید

 بخشی از آواز کویر با صدای آرین رحمانیان بشنوید

 بخشی از ترانه بیا تا گل بر افشانیم با صدای آرین رحمانیان بشنوید

علاقه مندان به خرید اینترنتی، می توانند آلبوم آهوی من را از فروشگاه موسیقی تهیه کنند.