X
تبلیغات
Iranian Culture فرهنگ و مـوسیـقی ما - تركیه، زن و باقی ماجرا

سفرنامه تركیه

سرزمین تركی با عینك پارسی – بخش پانزدهم

تركیه، زن و باقی ماجرا

  مطالب مرتبط:

تصنیف میهنی «جانم وطن»

تصنیف بنی‏آدم اعضای یکدیگرند

زن در آسیای میانه

زنی به نام گوهرپاک

 داستان روناک

زن درمانی

رویای یک زن خیابانی

 

زنان تركيه

 قونيه

در نوشته پیشین مختصری پیرامون طبیعت، آب، كشاورزی، تغذیه و مشروبات الكلی تركیه خواندید. اینك نكاتی در باره زنان ترك و نقش اجتماعی شان خواهید خواند و در نوشته آتی شما را به خواندن مطالبی پیرامون جایگاه توریسم، دین، آتاتورك و پرچم در تركیه و همچنین پدیده احمدی نژادیسم در این كشور دعوت می كنم.

 

زنان تركيه

 كاخ توپ كاپی، ‌استانبول

تقریباً 39 میلیون نفر از جمعیت هفتاد و چهار میلیون و هشتصد هزار نفری تركیه در سال 2010 میلادی، جماعت نسوان هستند. با یك جمع و تفریق ساده معلوم می شود، این كشور حدود سه و نیم میلیون نفر زن زیادی دارد! چرایش را درست نمی دانم ولی گمان می كنم به علت مهاجرت مردان ترك به اروپا و آمریكا باشد. بگذریم.

 

زنان تركيه

 قونيه، نزديك مزار مولانا

حضور زن ترک در فعالیت های اجتماعی و اقتصادی ترکیه، خیلی پر رنگ است. علاوه بر مراکز آموزشی، درمانی و دانشگاه ها، در بخش خصوصی نیز نقش قدرتمند زنان را می توان دید. فروشندگان زن در برخی نقاط چنان زیادند که آدم تصور می کند در شهر زنان قدم می زند. تقریباً در همه رستوران ها و مراکز مرتبط با مهمانداری، جلوه ای از نقش آفرینی زنان ترک را می توان دید. در رستوران ها، خیلی کمتر به عنوان گارسون دیده می شوند و عموماً یا در حال پختن خوراک و یا شستن ظروف اند. بیشتر شیرینی پزی ها و شیرینی فروشی ها، توسط زنان اداره می شوند. بازارهای هفتگی نیز عموماً در اختیار زن هاست. به ویژه آن که بیشتر محصولات شان به کار همجنسان خودشان می آید.

 

زنان تركيه

بندر مرسين

تنها جایی که زن حضور ندارد، پشت فرمان خودروهای عمومی و خدماتی است. من حتی یک مورد ندیدم. ولی خودروی شخصی با راننده زن کم نیست. در مقایسه با کشورمان می توان گفت زنان ترک نقش پر رنگ تری به لحاظ حضور در اجتماعات گوناگون دارند. در بخش هایی همانند انتظامات، بلیت فروشی، ایستگاه های پلیس، موزه ها و باجه های راهنمای جهانگردان، باز هم خانم های یونیفورم پوش به دیده می آیند.

 

زنان تركيه

ايستگاه راه آهن ينی جه، شهری كوچك در ميان آدانا و مرسين

 

زنان تركيه

استانبول

در نخستین نگاه به زنان ترکیه، یک ویژگی بسیار بارز ایشان بی آلایشی و بی آرایشی است. گر چه بخشی از آن ها با پوشش اسلامی، بخشی با پوشش نیمه اسلامی و بخش دیگر بدون پوشش اسلامی هستند ولی همگی در این مورد یکسان به نظر می آیند. در واقع آن چه از شبکه های ماهواره ای و کلیپ های گوناگون به دید مردم ایران می آید، خلاف واقعیت موجود است. ظاهراً زنان ترک، آرایش آن چنانی را صرفاً در مکان هایی همچون مهمانی و عروسی به کار می برند. چون خیابان های ترکیه، غیر از آن است که شبکه های تلویزیون نشان می دهند. زنان و دختران ترک چه با حجاب باشند و چه بی حجاب، با صورت هایی تقریباً دست نخورده و به اصطلاح Flat  بیرون می آیند. از این نظر آن ها خیلی شبیه به زنان جهانگرد اروپایی هستند. البته در همه جوامع استثنا هست و گاه می توان مواردی خلاف این هم مشاهده کرد. در خصوص چند و چون این ماجرا، ترک ها بر این باورند که آرایش غلیظ ویژه زنان بدکاره است. بدیهی است با این طرز تفکر هیچ زن و دختر با اصل و نصب ترك، حاضر نیست با مشتی رنگ و لعاب و عموماً گران خود را در زمره خبیثین جا بزند.

 

زنان تركيه

آنكارا

 

 داستان حجاب

 

زنان تركيه

 آنكارا

همگان نیک می دانند جمهوری ترکیه بر اساس قانون اساسی اش، کشوری غیر دینی است و اموراتش با اما و اگرهای دین پیش نمی رود. اما این غیر دینی بودن به معنی بی دینی مردمانش نیست. بلکه قانون اجازه نمی دهد، امر دین در امور کشورداری دخالت کند. در نتیجه، خارج از گردونه حکومت، دین و دینداری همچنان پابرجاست. از جمله می توان به رعایت حجاب اسلامی توسط بانوان مقید به دین اسلام اشاره کرد. در این خصوص حکومت هیچ اجباری برای شهروندان قائل نیست. هر کس می تواند در خانه و خیابان، هر نوع پوششی را داشته باشد. فقط یک امای ظالمانه وجود دارد و آن این که زنان با حجاب حق استخدام در دستگاه های دولتی را ندارند. دانشگاه دولتی هم نمی توانند بروند، همین!!! به همین سادگی حق انسان ها تنها به خاطر یك عقیده شخصی پایمال می شود. وقتی این نکته را متوجه شدم، تازه فهمیدم چرا تعداد زنان با حجاب در فروشگاه ها، خیلی زیاد است. چون بهترین جایی که ایشان می توانند کار کنند، شرکت های خصوصی و مغازه ها هستند.

 

زنان تركيه

بندر ازمير

 

زنان تركيه

قونيه

 

نكته دیگر این كه حجاب و بی حجابی در تركیه،‌موضوعی كاملاً حل شده است و همانند ایران، خود مردم درگیری ذهنی با آن ندارند. هیچ محجبه ای،‌ بی حجابان را تكفیر و متقابلاً هیچ بی حجابی، محجبه ها را تحقیر نمی كند. در نتیجه زنان و دختران زیادی را می بینیم كه یك با حجاب كامل و دیگری بدون حجاب اسلامی در حال حركت اند. این ها یا با هم نسبت فامیلی دارند و یا دوستانی گرم و صمیمی اند كه ظاهر پوشاك شان، مانع از همجوشی ایشان نشده است. یعنی فضا به گونه ای نیست كه باحجابان و بی حجابان، دو جامعه جدا از هم باشند. كاملاً در هم تنیده اند و تنها ظاهرشان با هم تفاوت دارد كه البته برای ما این تفاوت حس می شود وگرنه خودشان به این چیزها فكر نمی كنند.

 

زنان تركيه

 بندر مرسين

 

زنان تركيه

آنكارا

 

تلفیق فرهنگ ها

زنان تركيه

 بندر ازمير

تركیه به علت واقع شدن در میان دو تمدن شرق و غرب، در برخی حوزه ها، خواه و ناخواه به جلوه هایی از تلفیق فرهنگی رسیده است. برای مثال می توان به مواردی اشاره كرد كه نه صددرصد اروپایی اند و نه صددرصد اسلامی و یا شرقی. این نكته را هم در ظاهر شهر و مردمانش می توان دید و هم در هنرشان قابل ردیابی است.

 

زنان تركيه

 بندر ازمير

 

مصرف دخانیات

زنان تركيه

 بندر ازمير

موضوع بی توجهی زنان ترك به آرایش های آنچنانی، به گمان من برگرفته از فرهنگ زنان اروپاست كه خیلی زیاد در این كشور،‌آمد و شد دارند. به همین دلیل تصور می كنم، مصرف زیاد دخانیات توسط بانوان ترك،‌ نیز محصول همین تأثیر باشد. ما در كشور خودمان هم گاه زن و دختری جوان و گاه پیرزنی را می بینیم كه سیگار به دست دارد ولی آن قدر كم است كه شاید هفته ای یكی دو بار در پارك یا خیابان ببینیم. اما در مكان های عمومی تركیه، با جمعیت زیادی از مادینگان روبرو می شوی كه سیگار نوش جان می كنند. خیلی خیلی بیشتر از كشور ما و از این جهت من به بانوان هم وطن تبریك می گویم كه هنوز آلوده چنین فرهنگی نشده اند.

 

زنان تركيه

 بندر ازمير

 

 تركیه و روسپی گری

من برای این بخش زحمت زیادی كشیدم و اگر قرار بود گزارشم را به روزنامه ای بفروشم، كمتر از 500 دلار نمی فروختم. فعلاً شما به رایگان بخوانید تا بعد. جهت اطلاع، چندین فحش آبدار نوش جان كردم و یك مورد درگیری فیزكی هم داشتم. البته كتك كاری نبود. فقط دوبار محكم هلم دادند كه یعنی برو گم شو. در ضمن هدف من اشاعه فحشا نیست. لطفاً با عینك بدبینی نخوانید و اگر چنین تصوری به شما دست داد، یك بار دیگر همین بخش را بدون عینك بخوانید! این كه چرا این بخش را می نویسم و به اصطلاح سانسور نمی كنم، برای رعایت انصاف است. وقتی از مساجد شان نوشتم، از راه و ترابری شان،‌ از خوراك و پوشاك و آداب شان نوشتم، ضرورت داشت این بخش هم كه در جامعه ترك، نمودی پر رنگ دارد، بررسی شود تا گزارشم متهم به یكسونگری نشود. يك نكته دیگر ؛ من به آنتالیا كه مركز تفریحات اینچنینی تركیه است نرفتم. شاید اگر می رفتم، گزارش جامع تری پیش روی تان بود.

 

زنان تركيه

عكس، تزئيني است

داستان روسپیگری زنان در تركیه، شبیه داستان مشروبات الكلی است كه پیشتر نوشتم. یعنی هم آزاد است و هم قدغن. این پدیده تقریباً در همه مراكز شهری به شكل های مختلف رواج دارد و به طور كلی در دو بخش قابل بررسی است. نخست روسپیگری مجاز و مورد حمایت قانون و دیگری شیوه غیر قانونی و به اصطلاح زیرآبی. مكان های قانونی عموماً در برخی هتل ها، دیسكوها و كرحانه ها Kerhane خلاصه می شود. به گمانم واژه كرحانه برگرفته از همان كارخانه خودمان باشد كه پیش از انقلاب برای عموم ایرانیان آشنا بود. اگر فیلم «سوته دلان» ساخته زنده یاد علی حاتمی را دیده باشید، این واژه به گوش تان خورده است.

برخی از روسپیان نیز در خیابان ها پرسه می زنند كه البته این هم در چارچوب حمایت های قانونی است. یعنی نمی توان برابر با زنان خیابانی كشور خودمان همسنگ دانست. آن ها معمولاً با هتل مشخصی كار می كنند و اگر خلافش ثابت شود یا به اصطلاح زیرآبی بروند، مشمول مجازات خواهند شد. به همین دلیل هیچ یك از ایشان حاضر نیست در هتلی غیر از محل تعیین شده، تن فروشی كند. آن ها در صورتی به خیابان می آیند كه درون هتل بی مشتری باشند.

بحث قیمت ها نیز جالب و در عین حال حاوی نكته ای است. روسپیان مجاز هیچگاه تك قیمت اعلام نمی كنند و هنگام پاسخ معمولاً دو قیمت به صورت (x+y) مطرح می شود. X مبلغ درخواستی خودشان و y مبلغ اجاره هتل به مدت یك ساعت است. برای مثال زنی 35 ساله اهل رومانی می گفت 21 دلار من و 28 دلار هتل، یا زنی حدوداً 45 ساله اهل روسیه دو عدد مساوی 21 دلار عنوان می كرد. یك زن ترك با سنی حدود 40 سال نیز عنوان می كرد 35 دلار من و 35 دلار هتل. این دو بخشی بودن قیمت برای من جای سوال بود تا به این پاسخ رسیدم. هر كدام از طرفین مكلف اند ورگی Vergi یا مالیات خود را جداگانه به دولت بپردازند و این همان نكته قانونی و غیر قانونی بودن پدیده روسپیگری در كشور تركیه است. به عبارتی ذات این كار قدغن نیست، بلكه فعالیت خارج از قانون و گریز مالیاتی، مسئله دولتمردان ترك است. به همین دلیل گهگاه در خبرها می شنویم پلیس تركیه، یك شبكه قاچاق زنان خارجی را در فلان نقطه كشف كرده و تحویل مقامات قضایی داده است. این كار دو حسن برای دولت دارد. نخست این كه از گسترش روسپیگری غیر قانونی و بدون سود جلوگیری می كند و دوم این كه برای وجهه پلیس تركیه هم بد نیست تا هر چند وقت یك بار نشان دهد همگام با دیگر كشورهای جهان با پدیده قاچاق زنان مبارزه می كند!!

 روسپیگری زنان در دیسكوهای شبانه، مقررات مخصوص به خود دارد و به شدت مورد حمایت های قانونی است. در حوالی میدان یوسف پاشای استانبول (هتل محل اقامتم) حدود 14 دیسكو به صورت فشرده در دو خیابان متقاطع بود كه هر شب، یك دستگاه خودروی پلیس حوالی ساعت 11 شب به آن جا می آمد و تا حدود سپیده دم دو یا سه مأمور یونیفورم پوش كشیك می دادند. این دیسكوها كه ظاهراً مالیات گزافی می پردازند، ورودی بالایی دارند، معمولاً 50 دلار و بالاتر كه بیشتر جهانگردان و پولداران ترك به آن جا می آیند. پس از چند ساعت بزن و بكوب شبانه، مردان مست دست نوباوه ای عموماً چشم بادامی را گرفته و بر خودروی گران قیمت سوار می شوند و می روند. البته مبلغ قابل توجهی نیز به صاحب دیسكو بابت این كارچاق كنی پرداخت شده است.

صف پر رنگ تاكسی های زرد رنگ در این محله نیز به روشنی با مبلغ بالای بنزین ارتباط دارد. رانندگانی كه در طول روز نتوانسته اند خوب كاسبی كنند و یا حوصله ترافیك نداشته اند، با چند ساعت كشیك در مقابل این دیسكوها، یك فروند زیبارو تحویل می گیرند تا در فلان محله استانبول به مشتری تلفنی همان ديسكو تحویل دهند و پول خوبی دریافت نمایند، دیسكو نگو، شركت چند منظوره!!!

اما بشنوید حكایت كرحانه های غیر مجاز كه برای ايحاد رقابت با مراكز مجاز، با قیمت هایی پایین و البته بدون مالیات فعالیت می كنند. در نتیجه عموماً در حاشیه شهرند و یا اگر درون شهر هستند، یك فعالیت مجاز، برای مثال دیسكو-بار راه انداخته اند ولی در خفا به كار شریف خود مشغولند كه البته از واژه پلیس هم خیلی می ترسند. وقتی حساب مالیات در كار باشد، دولت با كسی شوخی ندارد.

در ضمن، كرحانه های جعلی هم وجود دارند و عموماً توریست های ندید بدید را به بهانه ارائه خدمات لوكس اوكراینی و روسی و غیره، تیغ می زنند. این ها در كنار خیابان و معمولاً پاتوق ایرانی ها می ایستند و چون مقداری فارسی بلدند، خیلی زود شكار خود را می گیرند. با مردی كرد تبار اهل ارزروم واقع در شرق تركیه صحبت كردم و چون پیشتر یكی از دوستان تركیه رفته و مارگزیده، آمار این جماعت را به من داده بود، به او تفهیم كردم كلك می زند و بعد ادامه دادم شما وقتی مشتری تان را اینجوری سركیسه می كنید، دیگر او را نخواهید یافت. پاسخ داد اهمیتی ندارد. چون قرار نیست یك نفر را دوبار به آن جا بكشانیم!!! در واقع به علت وفور جهانگرد كه مدام در حال جابجایی هستند،‌ امثال او هیچگاه بی مشتری نمی مانند.

 مطالب مرتبط:

زن در آسیای میانه

تغذيه و الكل در تركيه

انرژی، ترابری و ترافيك در تركيه

شهر كهن كايسری

روی ديگر آنكارا

عمارت آنیت کبیر آنکارا

بنای زيبای آگورا در بندر ازمير

ازمير، بندری با ساحل طولاني

بانديرما

استانبول - بخش دوم

استانبول، شهر امپراطورها

قونيه

 بندر مرسین

مالاتیا، ‌شهر زردآلو 

آدانا، شهر كباب  

گوهرپاک

 زن درمانی

 داستان روناک

رویای یک زن خیابانی

نوشته شده توسط هوشنگ سامانی Hooshang Samani در سه شنبه بیست و پنجم خرداد 1389 ساعت 19:48 | لینک ثابت |
 
business article
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar