<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" >
<channel>
<title>مـوســــیــقـی مـا</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/</link>
<description>در باره موسیقی ایران زمین About Persian Music</description>
<language>fa</language>
<generator>blogfa.com</generator>
<lastBuildDate>Thu, 12 Nov 2009 17:58:18 GMT</lastBuildDate>
<item>
<title>نگاهی به ترانه های سیاسی عهد مشروطه</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-158.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT color=#663366 size=3&gt;نگاهی به ترانه های سیاسی عهد مشروطه&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt;بیشتر این ترانه ها به ویژه آن دسته که توسط مردم عادی ساخته می شد، آهنگین بودند و به راحتی ورد زبان می گشتند. در این جا نمونه ای در هجو محمد علی شاه قاجار  پس از گریختن و پناهندگی به سفارت روس را ملاحظه می کنید. شاعر آن معلوم نیست. &lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl&gt;  &lt;IMG style=&quot;WIDTH: 230px; HEIGHT: 265px&quot; alt=&quot;محمد علی شاه قاجار&quot; hspace=150 src=&quot;http://upload.wikimedia.org/wikipedia/fa/thumb/5/5b/%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B4%D8%A7%D9%87.jpg/280px-&quot; border=0&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Thu, 12 Nov 2009 17:58:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=158</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-158.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>مشکاتیان اهل کار نبود</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-157.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl align=right&gt;&lt;B&gt;&lt;/B&gt; &lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT color=#663366 size=3&gt;مشکاتیان اهل کار نبود!!&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt; اصولاً استاد مشکاتیان اهل شاهکار بود نه اهل کار كه کار متعلق به رده ی دیگری از هنرمندان است و استاد حسن ناهید چه زیبا گفتند كه هنرمندی كه رو به تولیدات انبوه نمی آورد هنرمندیست كه به شعور شنونده احترام می گذارد. در پایان می گوبم همین تشبیه مرگ ققنوس موسیقی ما به قتل کافیست كه دست استاد درویشی  را ببوسم . اما خواهش می کنم واقع بین باشید. شاید خیلی نزدیک ببینید ...&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=right&gt;  &lt;IMG style=&quot;WIDTH: 294px; HEIGHT: 271px&quot; alt=&quot;دکتر آرشام قادری&quot; hspace=105 src=&quot;http://img38.imagefra.me/img/img38/2/11/4/samani/f_eny501y71whm_9f560ed.jpg&quot; align=baseline border=0&gt; &lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Wed, 04 Nov 2009 13:12:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=157</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-157.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>ما هنوز نفس می کشیم </title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-156.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl align=center&gt;گزارشی از جشنواره مقام نوازان جوان در فرهنگسرای نیاوران&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT color=#663366 size=3&gt;ما هنوز نفس می کشیم&lt;/FONT&gt; &lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt; اینک شما را به دیدن گزارش تصویری و کمی تا اندکی صوتی این جشنواره دعوت می کنم. در طول این سه شب هنرمندانی از تالش، تربت جام، گهواره، ایلام، خراسان شمالی، آذربایجان شرقی،مازندران، لرستان، ترکمن، سیستان، کردستان، بوشهر و گیلان به هنرنمایی پرداختند. علاوه بر جوانان، هر شب یکی از پیشکسوتان موسیقی نواحی ایران نیز به صحنه می رفت، شب نخست استاد علی اکبر بهاری از شمال خراسان با سرنا و دهل، شب دوم گروه استاد حبیب الله قادر آتشگر از سیستان و شب سوم گروه استاد عاشیق حسن اسکندری از آذربایجان شرقی. گزارش زیر به ترتیب ... &lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt; &lt;IMG style=&quot;WIDTH: 434px; HEIGHT: 320px&quot; alt=&quot;استاد علی اکبر بهاری نوازنده سرنا و پسرش محسن نوازنده دهل&quot; hspace=50 src=&quot;http://img39.imagefra.me/img/img39/2/11/2/samani/f_dcxpc8pm_0346f5d.jpg&quot; align=baseline border=0&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Mon, 02 Nov 2009 08:36:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=156</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-156.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>کی می گه دروغ گناهه</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-155.aspx</link>
<description>
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;ترانه ای پیشکش به روح داریوش اول، پادشاه هخامنشی&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;font color=&quot;#663366&quot; size=&quot;3&quot;&gt;کی می گه دروغ گناهه&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;بیش از دو هزار سال پیش، داریوش اول معروف به داریوش کبیر، سنگ نوشته ای را برای مان به یادگار نهاد که همچنان در تخت جمشید هویداست. داریوش بزرگ ترین تهدید علیه سرزمین ایران را در سه عنصر &lt;strong&gt;دشمن&lt;/strong&gt;، &lt;strong&gt;خشکسالی&lt;/strong&gt; و &lt;strong&gt;دروغ&lt;/strong&gt; می دانست. هزار و چند صد سال بعد از وی، حضرت سعدی هم فرمودند &quot;سعدیا راست روان گوی سعادت بردند / راستی کن که به منزل نرسد کج رفتار.&quot; اینک قصد ندارم فرمایش ایشان را به چالش بکشم که نه در حد آن بزرگوارانم و نه سودی در این مجادله می بینم. من بر حسب اندک تجربه روزنامه نگاری، معمولاً گزارش می نویسم. یعنی چیزی که لمس می شود یا به دیده می آید یا به مشام می رسد. این چند رشته واژگان منظوم نیز در واقع گزارشی شخصی من از یک زندگی اجتماعی است. نه قصد دارم ... &lt;/p&gt;
&lt;p dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;img hspace=&quot;110&quot; height=&quot;270&quot; border=&quot;0&quot; width=&quot;301&quot; src=&quot;http://img03.imagefra.me/img/img03/2/10/30/samani/f_o1cmjtem_1ee218b.jpg&quot; alt=&quot;دعای داریوش کبیر در تخت جمشید&quot; style=&quot;width: 301px; height: 270px;&quot; /&gt;  &lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Fri, 30 Oct 2009 06:19:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=155</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-155.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>یگانه ساز شادمانی ایرانیان </title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-154.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl align=center&gt;در باره ساز محلی سرنا&lt;B&gt;&lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT color=#663366 size=3&gt;یگانه ساز شادمانی ایرانیان&lt;/FONT&gt; &lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt;فرهنگ چند هزار ساله ایرانی، دریایی از ساز و نغمه را در دل خود پروریده و سایر ملت ها را نیز از این چشمه جوشان خود سیراب کرده است. کم نیستند سازها، نغمه ها و حتی نام هایی که هم اینک در فرهنگ های دور و نزدیک مانند شمال هند، عرب، شمال آفریقا، آسیای میانه، یونان و ترکیه امروزی به کار گرفته می شوند. یکی از این نمونه ها ساز اساطیری سرناست. ابزاری که در طول هزاران سال، همراه همیشگی انسان های مشرق زمین از لحظه های پیش از انعقاد نطفه تا لحظاتی پس از مرگ بوده است. &lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl&gt;&lt;IMG style=&quot;WIDTH: 315px; HEIGHT: 380px&quot; alt=سرنا hspace=110 src=&quot;http://img40.imagefra.me/img/img40/2/10/28/samani/f_x0xdq9m_7a581c9.jpg&quot; align=baseline border=0&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Wed, 28 Oct 2009 17:08:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=154</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-154.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>خداسازی در موسیقی ایران</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-153.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: justify&quot;&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center&quot; align=center&gt;&lt;SPAN lang=FA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt;نقدی بر سوگ نوشته محمدرضا لطفی برای مشکاتیان&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center&quot; align=justify&gt;&lt;STRONG&gt;&lt;SPAN lang=FA&gt;&lt;FONT color=#663399 size=3&gt;خداسازی در موسیقی ایران&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/STRONG&gt;&lt;SPAN lang=FA&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: center&quot; align=justify&gt;&lt;SPAN lang=FA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt;جناب لطفی! مشکاتیان نه اهل گلایه از روزگار بود و نه اهل مداحی کردن. به جرأت پیشقراول مبارزه با جو ضد هنری زمانه بود. شما کجا بودید زمانی که حمل ساز حرام، خود ساز حرام، موسیقی حرام و کنسرت حرام بود؟ شما کجا بودید که سازها را مانند آهن پاره به خارج از شهر به خرابه ­ها می ریختند؟ کجا بودید ببینید که پس از کنسرت آستان جانان قصد جان مشکاتیان را کردند؟ شما کجا بودید که تهدیدهای پس از انتشار مخفیانه بیداد همایون را ببینید؟ &lt;/SPAN&gt;&lt;SPAN lang=FA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt;آن زمان که مشکاتیان توسط سعید امامی تهدید به قتل شد؛ کجا بودید؟&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot; align=justify&gt;&lt;SPAN style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt;&lt;A href=&quot;http://img03.imagefra.me/img/img03/2/10/23/samani/f_pnw8ytcm_48ca523.jpg&quot;&gt;&lt;SPAN dir=ltr&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt;&lt;FONT face=&quot;Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif&quot;&gt;&lt;IMG style=&quot;WIDTH: 400px; HEIGHT: 259px&quot; alt=&quot;محمدرضا لطفی&quot; hspace=15 src=&quot;http://img03.imagefra.me/img/img03/2/10/23/samani/f_pnw8ytcm_48ca523.jpg&quot; align=baseline border=0&gt;&lt;/FONT&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/A&gt;&lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl style=&quot;DIRECTION: rtl; TEXT-INDENT: 0.3in; LINE-HEIGHT: 150%; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right&quot;&gt;&lt;SPAN lang=AR-SA style=&quot;FONT-SIZE: 10pt; LINE-HEIGHT: 150%&quot;&gt; &lt;/SPAN&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Fri, 23 Oct 2009 13:37:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=153</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-153.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>یک موسیقیدان مسئول</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-152.aspx</link>
<description>
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;در باره استاد نصرالله ناصح پور به مناسبت دوم آبان سالروز تولدش&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;font size=&quot;3&quot;&gt;&lt;font color=&quot;#663366&quot;&gt;&lt;strong&gt;یک موسیقیدان مسئول&lt;/strong&gt;&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;استمرار جریان موسیقی آوازی در چند دهه اخیر مرهون تلاش های انگشت شما معلمانی است که به دور از غوغای زمانه به تربیت شاگردان خویش مشغولند. تعدادشان زیاد نیست. شاید اشاره به پنج انگشت یک دست، کفایت کند. بیشتر از آن به زحمت می توان قطار کرد. حاتم عسگری فراهانی، محمدرضا شجریان، کریم صالح عظیمی، علی اصغر شاه زیدی و &lt;a href=&quot;http://www.nassehpoor.com/index.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;font color=&quot;#ff0000&quot;&gt;نصرالله ناصح پور&lt;/font&gt;&lt;/a&gt;. در این میان گر چه وجه خوانندگی شجریان بر معلمی اش چربیده ولی همگان معترف اند که او چه به عنوان معلم و چه به عنوان خواننده، تأثیر شگرفی بر آواز معاصر نهاده است. اما نقش آفرینی افرادی همچون ناصح پور حکایت دیگری دارد. او و معدود همکاران پرکارش، در یک آرامش مثال زدنی، تا کنون آمد و شد هزاران هنرآموز آواز به کلاس درس شان را به نظاره نشسته اند.&lt;/p&gt;
&lt;p dir=&quot;rtl&quot;&gt;  &lt;img hspace=&quot;55&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;baseline&quot; style=&quot;width: 416px; height: 323px;&quot; alt=&quot;نصرالله ناصح پور&quot; src=&quot;http://tonbak.files.wordpress.com/2007/04/nasrollah_nassehpoor_red_shirt.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Tue, 20 Oct 2009 13:55:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=152</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-152.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>آواز خراباتی در تهران قدیم</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-151.aspx</link>
<description>&lt;P dir=rtl align=center&gt;نگاهی به آواز مخصوص منطقه ری و تهران قدیم &lt;B&gt;&lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=center&gt;&lt;B&gt;&lt;FONT color=#663366 size=3&gt;آواز خراباتی در تهران قدیم&lt;/FONT&gt;&lt;/B&gt;&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt; تهران پیش از این که مثل امروز هویتی چند فرهنگی بیابد، برای خودش شخصیتی مستقل داشت. یعنی از زمانی که آقا محمد خان قاجار تصمیم گرفت پایتخت حکومتش تهران باشد، تا پیش از سیل مهاجرت مردم به این شهر در دروره پهلوی دوم، پایتخت سیاسی ایران دارای هویت فرهنگی کاملاً متمایزی از دیگر نقاط کشور بود که از یکی از نمادهای به یادگار مانده آن دوران را می توان در آواز خاص تهران قدیم جستجو کرد. این سبک که به &quot;آواز کوچه باغی&quot; یا ...&lt;/P&gt;
&lt;P dir=rtl align=justify&gt;&lt;IMG style=&quot;WIDTH: 300px; HEIGHT: 407px&quot; alt=ایرج hspace=110 src=&quot;http://site.zendehrood.com/files/filebox/iraj%201.jpg&quot; align=baseline border=0&gt;&lt;/P&gt;</description>
<pubDate>Sat, 17 Oct 2009 14:24:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=151</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-151.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>خدا را دو نصف کنیم</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-150.aspx</link>
<description>
&lt;p dir=&quot;rtl&quot;&gt; &lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;ترانه ای هر چند ضعیف پیشکش به همه ایرانیان&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;font color=&quot;#663366&quot; size=&quot;3&quot;&gt;خدا را دو نصف کنیم&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;با این وجود چوب نیستم و دلم سنگی نیست. وقتی دیدم عده ای بر عده ای شوریدند و بد جوری به هم لولیدند و آن شد که همگان دیدیم و شنیدیم، ناراحت شدم. نه برای نتیجه انتخاب که هر که می بود، مرا چیزی بیش از این نمی بود. دلم گرفت که چرا این جوری شد. می توانست نتیجه همین باشد و چنین غمین نباشد. واقعاً می شد و کک کسی هم نمی گزید. اما شد و هر که هر چه در چنته داشت بیرون ریخت. &lt;/p&gt;
&lt;p dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;img hspace=&quot;70&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;baseline&quot; src=&quot;http://3.bp.blogspot.com/_hV7Z6VKsOks/SjyaoptGkRI/AAAAAAAALkI/QZjK0FSVq0s/s400/286.jpg&quot; alt=&quot;دعوای انتخابات ریاست جمهوری&quot; style=&quot;width: 400px; height: 267px;&quot; /&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Wed, 14 Oct 2009 08:57:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=150</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-150.aspx</guid>
</item>
<item>
<title>موسیقی اعتراض با گویش پاپ</title>
<link>http://our-music.blogfa.com/post-149.aspx</link>
<description>
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;ترانه ای متفاوت در ارتباط با رویدادهای پس از انتخابات&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;&lt;strong&gt;&lt;font color=&quot;#663399&quot; size=&quot;3&quot;&gt;موسیقی اعتراض با گویش پاپ&lt;/font&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;justify&quot; dir=&quot;rtl&quot;&gt;بعد از انتخابات جنجالی ریاست جمهوری دوره دهم، که حوادث تأسف بار و خونینی در پی داشت، موسیقی اعتراض در انواع گونه های سنتی، ارکستری ایرانی و پاپ خودنمایی کرد. از نمونه هایی که با لحن کاملاً ایرانی و با همراهی ارکستر بزرگ تولید شدند، دو اثر &quot;ایرانیان&quot; ساخته پیمان سلطانی و &quot;زبان آتش&quot; ساخته استاد شجریان به نظرم تأثیرگذارتر بودند. به تازگی نمونه ای از واکنش موسیقایی به رویدادهای پس از انتخاب را در شکل و شمایل موسیقی پاپ شنیدم که فکر می کنم، آن هم کار جانداری است. شعرش سروده بهمن رافعی و آهنگ و خوانش زیبای آن توسط هومن ه (آهنگساز) و فرید صلواتی (خواننده) صورت گرفته است.  &lt;/p&gt;
&lt;p align=&quot;center&quot;&gt;&lt;img hspace=&quot;0&quot; border=&quot;0&quot; align=&quot;baseline&quot; src=&quot;http://xs344.xs.to/xs344/09421/sd212.jpg&quot; /&gt;&lt;/p&gt;</description>
<pubDate>Tue, 13 Oct 2009 04:15:18 GMT</pubDate>
<comments>http://commenting.blogfa.com/?blogid=our-music&amp;postid=149</comments>
<dc:creator>our-music</dc:creator>
<guid>http://our-music.blogfa.com/post-149.aspx</guid>
</item>
</channel>
</rss>
