تجربه دیگری برای نی و ارکستر

معرفی یک قطعه زیبا از هنرمندان ایرانی آن سوی مرز

تجربه دیگری برای نی و ارکستر

تقریباً همه شنوندگان موسیقی ایرانی، با اثر شاخص "نی نوا" ساخته حسین علیزاده و تکنوازی نی جمشید عندلیبی آشنایند. حتی کم آگاهان فارغ از ماجرای موسیقی ایرانی هم به علت پخش بی رویه این اثر در ماه های عزاداری و به ویژه روزهای سالگرد درگذشت بنیانگزار جمهوری اسلامی ایران، آن را به غلط آهنگ ارتحال!! می خوانند. به هر حال این تجربه موفق، اثر مثبت خود را بر ذوق شنوندگان و پدیدآورندگان موسیقی ایرانی گذاشته و پس از آن هم تجربه های متفاوتی صورت گرفته است. اینک تجربه دیگری از سوی یکی دیگر از آهنگسازان ارزشمند کشورمان که سال هاست در خاک آمریکا نفس می کشد، پیش روی ماست. رضا والی با اصالت قزوینی، علی رغم دوری از وطن، تعلق ویژه ای به موسیقی ایرانی دارد و پیش از این هم قطعه ای در دستگاه نوا برای خانم لی لی افشار نوشته بود که با گیتاری ویژه و دارای چندین پرده اضافی برای اجرای فواصل خاص موسیقی ایرانی اجرا می شد. رضا والی در تجربه اخیرش، قطعه ای برای نی و ارکستر بزرگ نوشته و بخش تکنوازی نی را هم به هنرمند شاخص و استاد مسلم سازهای بادی ایران، جناب خسرو سلطانی سپرده است. سلطانی را با آلبوم "نوبانگ کهن" کار مشترک وی و حسین علیزاده می شناسیم. پس از آن هم آلبوم "ماهور کبیر" که هیچ وقت مجال انتشار در میهن را پیدا نکرد.

 

 

 

رضا والی، تجربه نوین کنسرتوی نی و ارکستر خود را که در سال 2007 توسط ارکستر مدرن شهر بستون با تکنوازی نی خسرو  سلطانی به صورت زنده اجرا شده و به ضبط رسیده، "به سوی دشت های بی کران" نامگذاری کرده  است. از جزئیات اثر ضبط شده خبر ندارم که منتشر شده یا نه و یا این که قرار است منتشر بشود ولی برای بی نصیب بودن از هنر هم وطنان هنرمند دور از وطن، یک قطعه 2 دقیقه ای از آن را برای شنیدن بارگذاری می کنم. دوستانی هم که اینترنت پرسرعت دارند، می توانند کلیپ یا به قول فرهنگستان زبان فارسی "آوانما"ی کوتاهی از این اجرا را ببینند. امیدوارم خوش تان بیاید.

 

 

قطعه برای نی و ارکستر ساخته رضا والی و تکنوازی خسرو سلطانی را بشنوید