برزین آذرمهر، زنده یا مرده

واكاوی یك ترانه جاوید

برزین آذرمهر، زنده یا مرده

شما كه اهل موسیقی هستید،‌بی گمان ترانه، تصنیف یا سرود همراه شو عزیز را بارها شندیده اید و این اواخر هم احتمالاً خوانده اید كه سراینده شعر آن، زنده یاد پرویز مشكاتیان است. اینك شخصی به نام جعفر مرزوقی كه من نمی شناسمشان نامه ای فرستادند مبنی بر این كه برزین آذرمهر تخلص شعری ایشان است و باقی ماجرا كه توصیه می كنم از زبان خود ایشان بخوانید.

متاسفانه امروزه در بسیاری از رسانه های گروهی، چه درون کشوری, چه برون کشوری، هر گاه که به انگیزه ای، سخن از سرود رزم مشترک یا همراه شو رفیق می رود، سخن آن را یا به شاعر پرآوازه ی ما زنده یاد سیاوش کسرایی و یا به استاد و هنرمند برجسته و مسلم موسیقی ایران، زنده یاد پرویز مشکاتیان نسبت می دهند، تا جایی که گاه شاهد بروز دعوی های مخالف و ناهمخوان از سوی دوستداران و هواداران این دو بزرگمرد می شویم و همه ی این ها درحالی است که در حقیقت امر این شعر، سروده ی هیچ یک از آن دو نیست و شگفت انگیزتر آن که اخیراً حتی این شایعه قوت گرفته که "برزین آذرمهر" هیچ گاه فردی حقیققی نبوده و تنها نام مستعاری بوده از استاد مشکاتیان که ظاهراً خود ایشان بعد از بیست و هشت سال، یک بار طی مصاحبه ای که این جانب با همه ی تلاشی که کرده ام هنوز نتوانسته ام رد و نشانی از آن بیابم، این موضوع را اعلام داشته اند!

رزم مشترك

شعر رزم مشترک (همراه شورفیق) از جمله شعرهای مجموعه ی بپا خیز ایران من سروده ی برزین آذرمهر جعفر مرزوقی است که نخستین بار در سال ۱۳۵۵ به همت انتشارات ارانی وابسته به حزب توده ایران، در خارج از کشور و بعد ها در سال ۱۳۵۸توسط نشر صلح به سر پرستی آقای ناصر موذن در ایران منتشر گردید. این شعر همان زمان ها، البته بی آن که من در جریان آن قراربگیرم، به ابتکار هنرمند برجسته و چیره دست پرویز مشکاتیان و با هنرمندی استاد شجریان به صورت سرود رزمی در آمد و امروز شاهد اجراهای دیگری نیز از آن هستیم. علاوه بر آن شعر محبوب من وطن با آواز شهرام ناظری و شعر دیگری نیز از همین مجموعه، آن گونه که در سایت رسمی زنده یاد مشکاتیان آمده است، برای تنظم آهنگ پیروزی مورد استفاده ی استاد قرار گرفته است.

تصنیف همراه شو عزیز با آهنگسازی پرویز مشکاتیان و صدای محمدرضا شجریان را بشنوید

از آنجا که شعر رزم مشترک و اساساً خود مجموعه ی بپا خیزایران من تا مدت ها به شاعر پرآوازه ی ما سیاوش کسرایی نسبت داده می شد و حتی این جا و آن جا به نام او به چاپ هم رسید، بنابه توصیه ی برخی دوستان، بهتر دیدم یادداشت کوتاهی همراه این شعر کنم و بدین ترتیب بکوشم تا شاید به این توهم سرسخت، ریشه دار و حتی گاه آزار دهنده که هنوز که هنوز است پایداری نشان می دهد، پایان بدهم. به گمان من شما نیز همچون من، براین باورید که به هیچ وجه گوارا نیست که شاعر اثری، هر بار خود را در وضعیتی بیابد که مجبور باشد دلیل و مدرک بیاورد تا ثابت کند، شعری که خود او سروده ،متعلق به دیگری نیست و تازه همیشه موفق هم نباشد! بی شک شما بهتر از من می دانید که درافتادن با توهمی که بر اثر نفوذ برخی از رسانه های گروهی، جا باز کرده و گسترش یافته، کارچندان ساده ای نیست، مگر آن که با سلاح برابر به جنگ آن رفت. دلیل رویکرد من به شما این است.

در ضمن به آن هایی که نمی خواهند به این سادگی ها در نادرستی توهم خود شک کنند،پیشنهاد می کنم،دست کم به فهرست مجموعه ی کامل شعرهای زنده یاد سیاوش کسرایی، از انتشارات نشر کتاب نادر سال ۱۳۸۴، مراجعه کنند و اگر در آن، اثری از مجموعه شعر بپا خیز ایران من و یا شعر هایی که از این مجموعه به آن شاعر پرآوازه نسبت داده می شود، یافتند، بر باور خود اصرار ورزند!

با احترام و سپاس

جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

رزم مشترک

همراه شو رفیق!
تنها
ممان به درد!

کین درد مشترک
هرگز جدا جدا
درمان نمی شود!

دشوار زندگی

هرگز برای ما
بی رزم مشترک
آسان نمی شود!

تنها
ممان به درد!
همراه شو رفیق!

تیر ماه ۱۳۵۲
برزین آذرمهر