نگاهی به همین دور و بر خودمان، خیابان ولی عصر تهران

وقتی دختر هستم شانس بیشتری دارم

 جلوی سینمایی در خیابان ولی عصر تهران دخترک آکاردئون می زند. زمانی که فیلم به پایان می رسد به سمت جمعیتی می آید که بعد از دیدن فیلم قصد دارند به سمت خانه خود حرکت کنند. برخی بی توجه می گذرند و برخی پولی به او می دهند. شاید از سر دلسوزی، تنها به خاطر اینکه راه امرار معاش یک دختر نوجوان نواختن آکاردئون در کوچه و خیابان است.

اینکه به عنوان یک دختر نوجوان چگونه حاضر می شود تا پاسی از شب در خیابان آکاردئون بنوازد، پرسشی منطقی است و پاسخ او منطقی تر: "مرد که از خیابان و کار کردن نمی ترسد" و پس از این حرف مقنعه اش را در می آورد و با لحنی جدی می گوید: "زمانی که یک دختر هستم مردم برای آکاردئون زدنم بیشتر پول می دهند". شاید حق با او باشد. به هر حال این مرد کوچک نان آور خانه است و  به درآمد بیشتر نیاز نیاز دارد.