گفت و گو با شهرداد روحانی
چه کسی آهنگساز است
دختر من هم وقتی شش سالش بود ملودی می نوشت. من هم اینها را برمی داشتم و تنظیم می كردم ولی به ایشان نمی توان گفت یك آهنگساز. ببینید اینجور جاها آدم یك مقدار كم می آورد. اگر به آن می گویید آهنگساز پس به موتزارت چه باید بگوییم؟ ملاحظه می كنید چنین مشكلی هست. البته ملودی زیبا نوشتن كار كمی نیست. خیلی كار ...
به یاد خنیاگر روزهای آتش و خون
مزد تو همین تركش بود
نیك می دانم نسل حاضر به ده ها دلیل رضا سقایی را نمی شناسد. زیرا او شهره به چیزی بود كه در این سرزمین جایگاهی ندارد. مردم اصولاً كسی را می شناسند كه جایگاهش را بالا و بالاتر ببینند و چون اهل موسیقی و به ویژه خنیاگران محلی ایران، هم از نگاه حكومتیان و هم از نگاه فرامرزنشینان، مورد كم لطفی هستند، لاجرم كسی ایشان را نمی شناسد و طبیعتاً قدرشان را هم نمی داند. وقتی آن خواننده لرستانی در كوران آتش و خون می خواند دایه دایه وقت جنگه، فقط كسی كه درد جنگ داشت، صدایش را می فهمید.
در باره فرهاد فخرالدینی
فخر موسیقی ما
پرونده جریان سازان موسیقی ما را این بار با نام یكی از پركارترین و كم حاشیه ترین مردان موسیقی كشورمان دنبال می كنم. عنوانی كه برای این نوشتار به كار بردم، خیلی ذهنم را مشغول كرده بود كه درست است یا نه. كم كم پذیرفتم فرهاد فخرالدینی به اعتبار تلاش ها و آثار ارزشمندش، به درستی شایستگی اش را دارد. او سال 1316 خورشیدی (1937 میلادی) در شهر هنرخیز تبریز به دنیا آمد. كودكی بیش نبود كه ...
به پاس سی سال فعالیت هنری شهرام ناظری
كبك خوشخوان زاگرس
وقتی به اتفاق پرویز براتی یکی از دوستان مطبوعاتی، سربالایی های خیابان آصف را پشت سر می گذاشتم تا به منزل شهرام ناظری در سینه رشته کوه های البرز برسم، در ذهنم نقشه می کشیدم که چگونه سوال پیچش کنم. از کجا آغاز کنم تا بتوانم به اصطلاح دوخم بگیرم و افکاری از این دست!! در منزلش خیلی معطل شدیم. پیش از ما یک گروه مستند ساز آمده بودند و فیلمبرداری می کردند. چاره ای نبود و می بایست سه ساعت شاهد و ناظر صحبت های ناظری باشیم. گر چه همین گفتارها خیلی ذهنیت مان را دگرگون کرد. وقتی نوبت ما رسید و نخستین پرسش را طرح کردیم، فضا تلطیف شد. ناظری مقابل ما کسی نبود که بخواهم به زعم خود سوال پیچش کنم. لطیف تر از آن بود که تصور می کردم و این شد که جریان گفت و گو علی رغم انتقاد هایی که به کارهای چند سال اخیرش داشتم، عوض شد.
گفت و گو با فرهاد فخرالدینی
آهنگ با تكرار پخته می شود
این گفت و گو را با همكاری سیدابوالحسن مختاباد صورت دادم كه در تاریخ 20 و 23 مرداد 1382 خورشیدی، (11 و 14 آگوست 2003 میلادی) در روزنامه همشهری چاپ شد. پیش نوشته گفت و گو یا به قول مطبوعاتی ها لید را مختاباد نوشته كه از همین جا به بعد می خوانید: نام فرهاد فخرالدینی با موسیقی ملی ایران گره خورده است. گذشته كاری، دانش، پختگی و پروردگی آهنگ هایش، تسلط وی بر موسیقی اركسترال، فهم دقیق و ظریفش از موسیقی سنتی ایران و ...
.jpg)
اندر احوالات رئیس جدید فرهنگستان هنر
این مرد موسیقی می داند
رئیس جدید فرهنگستان علی رغم آن كه موسیقی می دانست! همه تلاش ها و خواهش های زیردستانش مبنی بر برگزاری همایش بزرگ فارابی در شهریور ماه 1389 خورشیدی (سپتامبر 2010 میلادی) را بی پاسخ گذاشت. به ویژه آن كه رئیس فرهنگستان كشور قزاقستان سال گذشته برای هماهنگی های لازم جهت برگزاری این همایش به ایران آمده بود و اكنون خیلی دردناك می شد برای او نامه بزنند كه آقای محترم! فارابی بی فارابی، لطفاً دیگه نیا. در نتیجه ابتدا بهمن نامور مطلق دبیر فرهنگستان هنر كه سخت درگیر همین موضوع بود، به شیوه خودبركناری، مرخص شد. بالاخره آبرو چیزی نیست كه بتوان از سر بازار خرید.
گفت و گو با حمیدرضا نوربخش خواننده موسیقی ایرانی
آواز در حاشیه
حمیدرضا نوربخش در آبانماه سال ۱۳۴۴ در شهر قم دیده به جهان گشود. برخوردار بودن از نعمت پدری كه خود با مكاتب آوازی قدما آشنایی كامل و با آخرین بازمانده آنان، استاد تاج اصفهانی ارتباطی نزدیکی داشت، نوربخش را از هنرجویان بلاواسطه مكتب آوازی تاج قرار داد. همزمان با تحصیلات دانشگاهی، شاگردی در محضر محمدرضا شجریان از فرصتهای مغتنمی بود كه نصیب نوربخش گردید. كاست پرده عشاق اثری از فرامرز پایور و كنسرت گروه عارف با آهنگسازی پرویز مشکاتیان، از شاخص ترین كارهای منتشر شده ی نوربخش می باشد. وی چندی پیش به همراه گروه عارف در تالار بزرگ کشور کنسرت داشت که به این مناسبت گفت و گوی زیر را می خوانید. این مطلب پنج شنبه 15 آذر 1386 خورشیدی (6 دسامبر 2007 میلادی) در روزنامه همشهری چاپ شد.
بررسی موسیقی ترك های ایران در خانه هنرمندان
به كوشش دو دوست و همكار گرامی جهانگیر نصری اشرفی و امیر سهرابی موسیقی غیر عاشیقی اقوام ترك زبان ایران روز چهار شنبه 16 تیرماه ساعت 17:30 در خانه هنرمندان بررسی می شود. این برنامه، بخشی از مجموعه نشست های پژهشی خانه موسیقی ایران است كه از سال گذشته تقریباً به صورت ماهانه برگزار شده است. در برنامه های پژوهشی از این دست، معمولاً موسیقی عاشیق های ترك معرفی می شوند اما این برنامه تلاش می كند معرفی و اجرای بخش های بكرتر و ناشناخته تری از موسیقی ترك های ایران را به روی مخاطبان بگشاید. در این برنامه گروه هایی از قزاق ها، ترك های همدان و ترك های منطقه ی رامیان اجرای موسیقی خواهند داشت.
مطلب مرتبط:
سفرنامه تركیه
سرزمین تركی با عینك پارسی – بخش هجدهم
نگاهی به هنر پیكره سازی ترك ها
در نوشته پیشین خواندنی های مربوط به شهرسازی، بهداشت، امنیت، تاریخ مداری و رسانه های رنگارنگ تركیه را خواندید. در این جا خیال دارم شما را به سرزمین خیال ببرم و در واقع جلوه هایی از هنر پیكره تراشی ترك ها را نشان تان بدهم. نوشتار آتی، موسیقی رنگارنگ ترك ها را به دیده ها و گوش هایتان خواهد نشانید.
همانندی هایی از موسیقی عثمانی و بوشهر
... اینکه نغمه ای در یک روستای کوچک استان بوشهر را با موسیقی دوران عثمانی –ترکیه فعلی- مقایسه کنیم و حتی ریشه اش را به آن نسبت دهیم، به نظرم خیلی خوشبینانه است. کاری که فعلاً در حد یک کنجکاوی می توان بدان پرداخت ولی نمی توان نتیجه قطعی گرفت و احیاناً حکمی هم صادر کرد. اما به شنیدنش می ارزد.
سفرنامه تركیه
سرزمین تركی با عینك پارسی – بخش هفدهم
در نوشته پیشین خواندنی های مربوط به اهمیت و نقش توریسم، دین، آتاتورك و پرچم در تركیه و همچنین پدیده احمدی نژادیسم در این كشور را خواندید. این بار به موضوعات شهرسازی، بهداشت، امنیت، تاریخ مداری و رسانه های تركیه می پردازم. در نوشته آتی جلوه هایی از هنر پیكره تراشی ترك ها را خواهید دید و داستان موسیقی پرشورشان را در نوشتار نوزدهم خواهم نوشت.
Hooshang Samani
