شبی در میان هنرمندان شیرازی

موسیقی پایور در خانه فریدون توللی

از شهرستان نورآباد ممسنی راهی شیراز بودم که دوست گرامی مسعود نامداری از هنرمندان خوش‏پنجه شیرازی تلفن زد که به دلیل اجرای کنسرت، شب در خانه نیست. مشتاقانه نشانی مکان کنسرت را گرفتم و سر ساعت به خانه زنده‏یاد فریدون توللی رسیدم که آن شب توسط دخترش به محفل شعر و موسیقی به یاد پدر تبدیل شده بود.

گروه موسیقی به سرپرستی دکتر مسیح افقه نوازنده سنتور و از یادگاران استاد پایور، انتظار می‏کشید تا شعرخوانی به پایان برسد و موسیقی آغاز شود. در این فاصله، سخن‏هایی پیرامون موسیقی روزگارمان گفته و شنیده شد و اتفاقاً گفت و گویم با دکتر افقه گل انداخت. به ویژه آن که سخن از زنده‏یاد داریوش صفوت به میان آمد و بحث به اصطلاح داغ شد. آن چه برای من جالب بود، انگیزه بالای هنرمندان موسیقی شیراز برای روشن نگه داشتن شمع بی رمق موسیقی دستگاهی بود که انگار فقط منتظر یک تندباد است تا خاموش گردد. چنین انگیزه‏ای در تهران به سادگی پیدا نمی‏کنید، چون به هر نوازنده‏ای پیشنهاد بدهید، فوری می‏پرسد «چقدر پول می‏دهند؟» و طبیعتاً گروهی تشکیل نمی‏شود و اجرایی در کار نخواهد بود.

همه ما کم و بیش بر مشکلات موسیقی فرهنگی سرزمین‏مان آشناییم و هنرمندان خوب شیرازی هم چنین‏اند، با این تفاوت که روشن بودن شمع موسیقی دستگاهی را به اقتصاد گره نمی‏زنند و این جای خوشحالی و امیدواری دارد. دیگر سخن این که شیوه گروه‏نوازی استاد پایور، آن چنان که انتظار می‏رود، در میان اهالی موسیقی دستگاهی دنبال نمی‏شود. یک بار شاگرد دیرپای استاد پایور سعید ثابت، گروهی با حضور اساتید گرامی محمد اسماعیلی و هوشنگ ظریف تشکیل داد که چندان موفق نبودند. بار دیگر هنرمند گرامی مهرداد دلنوازی با خوانندگی حمیدرضا نوربخش، اجرایی قابل قبول از آثار فرامرز پایور ارائه کرد و پس از آن دیگر چیزی ندیدم و نشنیدم. به نظر می‏رسد شیوه موسیقی نوازی استاد پایور اگر در تهران کم فروغ شده است، به برکت وجود دکتر افقه در شیراز می‏تواند به حیات خود ادامه دهد. در و دیوار خانه فریدون توللی در چهارراه پارامونت شیراز با موسیقی فرامرز پایور بارها و بارها با حضور آن زنده‏‏یاد آشنا شده است و انتخاب آثاری از پایور توسط دکتر افقه بی دلیل نبود. از آن اجرای موسیقی بی‏کلام، دو فیلم کوتاه برای شما گرفتم تا بی‏نصیب از هنرمندی هنرمندان شیرازی نباشید. خوبی اجرا در این بود که میکروفونی در کار نبود و همه صداها طبیعی شنیده می‏شدند.

نمونه نخست از اجرای هنرمندان شیرازی را دانلود کنید 

 نمونه دوم از اجرای هنرمندان شیرازی را دانلود کنید 

 این هم سیمای مهمان ویژه برنامه، شجاع الدین لشگرلو از نوازندگان قدیمی ویولون که اگر کار مشترک فرهاد فخرالدینی و محمدرضا شجریان در دستگاه چهارگاه را شنیده باشید، تکنوازی او را نیز شنیده‏اید. لشگرلو نزدیک به ده سالی است که خود را از دود و شلوغی تهران رهانده و به شیراز پناه آورده است. بسیاری از هنرآموزان استان فارس از وجودش بهره می‏برند. هم خود در آسایش است و هم وجودش به مراتب مفیدتر از  تهران.

 مطالب مرتبط:

تصنیف بنی‏آدم اعضای یکدیگرند

تصنیف میهنی «جانم وطن»

خداحافظی با نقد موسیقی

کامل‏ترین ساز جهان

نگاهی به سازهای ابداعی شهر اراک

چنگ‏فرش قزوین

گلبانگ سربلندی از این کمان توان زد

بمنای، ساز نوی ایرانی

از نی رمزی به نی باس

تلاشی دیگر برای احیای چنگ باستان

نگاهی به پوئم سمفونی خرمشهر و حلبچه ساخته هوشنگ کامکار

معرفی آلبوم سرمست با صدای مظفر شفیعی

صداهای پاک و پالوده

نوای یک خواننده گمنام

جلوه ای از سه تار نوازی نوین

معرفی آلبوم کمانچه‌نوازی حسام اینانلو