سفرنامه تاجیکستان

صدا و سیمای سنتور در فرارودان

اقامت 14 روزه من در تاجیکستان، فرصتی بود تا تقریباً هفته‏ای دو سه بار به کنسرواتوار دوشنبه سری بزنم. پلکان این ساختمان قدیمی در مرکز پایتخت، آن قدر پا خورده‏اند که به نظر می‏رسد هر آن ممکن است پایت از روی پله سر بخورد و این پیش از آن که یک عیب برای کنسرواتوار تلقی شود، نقطه قوتی است که چه تعداد موزیسین در آن پرورش یافته‏اند. در یکی از این سرک کشیدن‏ها، صدای سنتور مرا به اتاقی کشاند و بی آن که اجازه ورود بخواهم، وارد شدم. جوان خوش‏برخورد تاجیک نیز سخت نگرفت و اجازه داد از ساز سنتورش که به سنتور ما خیلی مانند نیست، عکس و فیلم بگیرم.

 

سفرنامه تاجیکستان- صدا و سیمای سنتور در فرارودان

 

سیمای این سنتور، کم از سنتورهای زیبای ایران نیست ولی مضراب‏هایش کمی زمخت به نظر می‏آیند و بیشتر شبیه چوب درام هستند تا مضراب. نکته جالب آن بود که وقتی من مرتب نام سنتور بر زبان می‏راندم، او تلاش می‏کرد اشتباه مرا گوشزد کند و می‏گفت «سنتور نیست، نامش چنگ است». پس آشکار گشت این ساز با نام دیگری در این سرزمین شناخته می‏شود. «چنگ» نام ساز فراموش شده ایرانیان است که امروزه به سختی در حال نوزایی است ولی نمی‏دانم بر چه مبنایی تاجیک‏ها نام چنگ را بر سنتور نهاده‏اند. حوصله کنکاشی بیش از این نداشتم. به همین دو عکس و یک قطعه کوتاه از نوازندگی ساز بسنده کردم. ببینید و لذت ببرید.

 

سفرنامه تاجیکستان- صدا و سیمای سنتور در فرارودان

 

 ویدیوی کوتاهی از سنتورنوازی تاجیکستان را ببینید

لینک پشتیبان را از پایگاه 4shared.com دریافت کنید

 

مطالب مرتبط:

شبی در میان خنیاگران تاجیک

یاد یار مهربان همچنان گیراست

به سوی پنجکنت

رقص دخترکان بخارا

بخارای کوچک

کوره راهی به سوی خجند

سفرنامه قرقیزستان – بخش دوم

سفرنامه قرقیزستان – بخش نخست

نقطه پایانی بر یک امپراطوری

شهری بدون تاکسی

فرار از شهر پلیس­ ها

سفرنامه ترکمنستان-بخش نخست

سفرنامه ترکمنستان-بخش دوم

سفرنامه ترکمنستان-بخش سوم

 نوروز در بخارا

عروس بخارایی

شهر ترانه­ های شرقی